pol-kopier.com.pl

Poradnik do gier jest swego rodzaju instrukcją obsługi, opisującą jak należy grać, jakie są podstawowe reguły gry oraz wiele innych przydatnych szczegółów. Poradniki gier są stosowane zarówno przez młodych graczy, jak i tych całkiem zaawansowanych. Rule book stanowi niemalże Biblię dla gracza komputerowego.

Żaden gracz nie będzie potrafił grać w danym systemie od pierwszego włożenia płyty. Najpierw musi się zaznajomić z poradnikiem. Poradnik do gier jest nie tylko wskazówką, ale też czynnikiem strategicznym gry. Dzięki niemu możemy przechodzić samodzielnie przez wszystkie etapy gry ; poradnik do gier przydaje się zarówno w sytuacjach, kiedy nie mamy pojęcia jak rozegrać daną partię, jak i w momencie, gdy nie wiemy, jakie umiejętności, zdolności i broń posiada nasza postać. Chcemy ją w jakiś sposób zmodyfikować, ulepszyć i sprawić, że będzie lepsza od naszych rywali. Poradnik do gier ma formę książki, niekiedy jest bardzo rozłożysty i obejmuje nawet kilkaset stron. Oczywiście wszystko zależy od poziomu gry, stylistyki i dopuszczalnych rozwiązań. Niektóre gry mają liczne bariery, przez które nie można przeskoczyć. Poradnik do gier obejmuje wiele aspektów gier komputerowych, poczynając od cheatów, kończąć na rzeczach, które są bardzo wyabstrahowane, i normalny użytkownik nigdy się nimi nie zajmie. Gry komputerowe mają nie tylko sprawiać przyjemność, ale przy okazji uczyć strategii i logistyki, poprzez wykorzystanie planowania, możemy stworzyć niespotykane rzeczy i wyemancypować niesamowite wręcz rozwiązania.

Gry niegdyś oznaczały krótką definicję dziecięcych zabaw, humoru i ciekawego, sensownego spędzania wolnego czasu. Zabawa w berka czy chowanego była jedną z ulubionych dziecięcych gier podwórkowych, rozgrywanych w towarzystwie znajomych dzieciaków z osiedla.

Z czasem definicja ta zmieniła się, ustosunkowując swoje merytoryczne znaczenie do nowego typu gier: planszowych. Nastała era prezentów, gdzie głównie wybierane były właśnie takie gry jak chińczyk, warcaby i szachy. Duże znaczenie nabrały też te edukacyjne produkcje jak Monopol czy Europolis, a plansze zamieniały się w czasem we własny prywatny biznes. Było to doskonałe zajęcie nie tylko dla dzieci, które zajmowały się zabawą, ale także dla samych dorosłych, którzy dzięki temu mogli się przenieść w czasy własnego dzieciństwa. Trudno powiedzieć, czy era na planszowe zabawy dobiegła do swojego rzeczywistego końca, bo nadal posiadają one szerokie grono odbiorców, nawet złożone z licznej grupy dorosłych.

Nietrudno jednak stwierdzić, że grono to cały czas maleje, wypierane przez zwolenników nowoczesnej techniki i komputerowych rozwiązań. Zarówno sympatycy gier planszowych jak i miłośnicy gier podwórkowych nie mogą oprzeć się wrażeniu, że współczesne pojęcie gry zdecydowanie traci na swoim mentalnym znaczeniu. Obecnie w sednie sprawy nie tkwi już forma zabawy i ciekawej rozrywki, pośmiania się i wspólnie spędzonego czasu na podwórku czy w domu razem ze znajomymi czy przyjaciółmi. Teraz liczą się jedynie kolejne poziomy w komputerowych produkcjach, porównywanie grafiki i cen za poszczególne tytułu gier. Brakuje w tym wszystkim tej prawdziwej, dziecięcej radości i zadowolenia, że pokonuje się własne słabości. Nie sposób bowiem przejść kolejną planszę gry na kodach, nie sposób iść na skróty – ale wyzwaniem jest zrobić to samo w realnym świecie.

A takiej umiejętności niestety wielu dzieciakom (oraz dorosłym!) zwyczajnie brakuje, za co winą obarczać można właśnie nowe rodzaje gier, które zamiast uczyć, zwyczajnie ogłupiają i uczą nieuczciwych rozwiązań.